▪ سدّ ابواب صحابه و فتح باب على(ع) به مسجد رسول الله(ص)

در این روز به امر پیامبر(صلى الله علیه وآله) همه درهاى منازل اصحاب به طرف مسجد پیامبر(صلى الله علیه وآله) بسته شد، جز در خانه امیرالمؤمنین(علیه السلام) که به دستور خاص الهى آن را نبستند.

عده اى از اصحاب عرض کردند: یا رسول اللّه، چرا همه 

دربها را جز در خانه على(علیه السلام)بستید؟ حضرت فرمود: 

«من تابع وحى پروردگار هستم».

پیامبر(صلى الله علیه وآله) ایستادند و فرمودند: عده اى رضایت قلبى ندارند که على بن ابى طالب(علیه السلام)در همه وقت و هر حالتى ساکن مسجد باشد، در حالى که آنها بیرون شده اند. به خدا قسم که من آنها را بیرون نکرده ام و على(علیه السلام) را من ساکن مسجد قرار نداده ام، بلکه خداوند آنها را بیرون نموده و على(علیه السلام) را ساکن مسجد قرار داده است، و منزلت او نزد من مانند منزلت هارون نزد موسى(علیه السلام) است. سپس در فضایل على(علیه السلام) کلماتى بیان فرمودند، تا آنجا که فرمودند: «هر کس از این موضوع ناراحت است برود آنجا»، و اشاره به طرف شام نمودند.(1)

________

1-تقویم شیعه، صفحه 299.

حرکت حضرت رضا(علیه السلام) از مدینه به مرو

مأمون بعد از استقرار در خلافت، حکومت عراق را به حسن سهل تفویض کرد و خود در سرزمین مرو اقامت نمود، در اطراف بعضى از ممالک، برخى از سادات به طمع خلافت، اظهار مخالفت نمودند; این خبر به گوش مأمون رسید، با وزیر خود مشورت کرد، رأى بر این شد که حضرت رضا(علیه السلام) را از مدینه به مرو طلب کنند و وى را ولیعهد نمایند تا سایر سادات دندان طمع از خلافت بردارند، حضرت رضا(علیه السلام) در ابتدا قبول نمى کرد ولى چون اصرار از اعتدال گذشت قبول فرمودند; حضرت به جهت وداع پیامبر(صلى الله علیه وآله) داخل مسجد مى شد و مکرر قبر مبارک را وداع مى نمود و بر مى گشت و صداى حضرت به گریه بلند مى شد تا اینکه در روز بیست و پنجم ذى القعده سال 200 هجرى قمرى از مدینه به سوى مرو حرکت نمودند.(1)

ـــــــــــــــ

1-حوادث الایام، صفحه 268.